Nazomerweekend 2006
Macrobiotiek: Wat is haalbaar in jouw situatie?
 
 
Het Nazomerweekend vond voor de eerste keer plaats in conferentieoord De Beukhof in Putten.
Helaas was de accommodatie niet berekend op de privacy-wensen van sommige deelnemers want we sliepen op slaapzalen. Weinig mogelijkheid om je op je zelf terug te trekken.
Maar verder waren de groepsruimtes prima en de keuken goed uitgerust want de kookstaf wist er weer overheerlijke maaltijden te bereiden. De omgeving heette mooi te zijn maar met zo'n interessant programma kwamen we er nauwelijks aan toe om die te verkennen.
 
 
Hoofdzaken van bijzaken scheiden
De lezingen en workshops van Wil Kouwenberg vielen bij mij in goede aarde en ik denk dat ik daarbij niet alleen voor mijzelf spreek.
Onze relatie met de Macrobiotiek (in de rest van dit verhaal afgekort tot MB) was het onderwerp. Wil schetste meteen een zeer herkenbaar beeld: veel mensen proberen een "goede macrobioot" te zijn door erg hun best te doen om 3 keer per dag te koken, elke dag do-in te doen, zich af te rossen met een ruwe handdoek, te chanten, te mediteren, gembercompressen te doen, 100 keer te kauwen, midden in de winter in zee te zwemmen,etc.
 
Wat we daarbij gemakkelijk uit het oog verliezen is wat we echt nodig hebben op dit moment. In al onze ijver om te voldoen aan het ideaalbeeld vergeten we naar binnen te gaan om na te gaan wat we nodig hebben. Wil raadde ons aan om de hoofdzaken van de bijzaken te scheiden en ze wees ons op onze eigen verantwoordelijkheid. Als (niet macrobiotische) vrienden ons bijvoorbeeld uitnodigen om naar een restaurant te gaan, kunnen we zeggen: "Nou nee, dat kan niet want daar is het eten niet goed." De reactie is defensief en je blijft op je eigen eilandje zitten. De vrienden voelen zich afgewezen in hun restaurantkeuze en de kans bestaat dat je je vrienden kwijtraakt. Maar als je gaat staan voor jezelf en vertelt dat je een manier van voeden hebt gevonden waar je je goed bij voelt en dat het beter is om daar niet te ver van af te wijken. Dat je wilt bellen naar het restaurant om te kijken of er gerechten op de kaart staan die je niet teveel uit je evenwicht halen. En als dat niet zo is dat je dan weer contact opneemt met je vrienden om te overleggen of er nog een ander restaurant is die voor iedereen acceptabel is. Dat vereist dat je weet wat goed voor je is op dat moment, dat je gaat staan voor jezelf en daar de verantwoordelijkheid voor neemt, dat je kijkt naar de mogelijkheden en daar over communiceert. En het vereist dat je de hoofdzaken van de bijzaken scheidt: wat is belangrijker, het contact met vrienden of een macrobiotische maaltijd? De positieve energie die je krijgt van een ontspannen avond met je vrienden kan vele malen opwegen tegen de zoveelste zelfbereide gezonde maaltijd.
 
MB is meer dan voeding alleen
Voor mij was het een eye-opener om te beseffen dat MB niet alleen over voeding gaat.
In het begin vraagt de nieuwe manier van koken zoveel aandacht dat je helemaal gefixeerd kunt raken op eten. Het lijkt alsof alles met voeding is op te lossen!
Maar als je dat probeert kan het enorm veel verzet opleveren met als gevolg dat je uit pure recalcitrantie juist grijpt naar dat wat "verboden" is met een enorm schuldgevoel er gratis bij geleverd. Je luistert niet echt naar wat je nodig hebt en je komt te snel met je macrobiotische oplossingen aandragen.
Yin en yang kun je echter ook veel ruimer zien. Bij een behoefte aan yin kun je denken aan zoete groentedrank, meer zoete groenten of een amasaketoetje. Maar je kunt ook denken aan dat wat je ontspanning geeft, aan zachtheid, rust, warmte, stilte, schoonheid, etc. Yin in de ruimste zin van het woord. Dat kan betekenen dat de een een wandeling moet gaan maken in de stilte van een verlaten bos, de ander een goed gesprek nodig heeft met een goede vriend, weer iemand anders een warme omhelzing van een vriendin of een bezoek aan een museum of concert, etc. 
 
Draagkracht naar draaglast
Vaak is het ideaalbeeld dat we onszelf voorhouden te hoog gegrepen. Het zou zo mooi zijn, 3 warme maaltijden op een dag, elke dag do-in etc., maar is dat haalbaar als alleenstaande werkende moeder met een peuter in de nee-fase? Draaglast naar draagkracht! Wat kun je realiseren in jouw specifieke situatie? Door een kleine stap te zetten verander je al heel veel. Gooi een klein steentje in het water en zie hoeveel kringen dat maakt.
Ga met je aandacht naar dat wat je wel al doet en niet naar dat wat je allemaal nog zou "moeten" doen.
MB zou een systeem kunnen zijn wat jou ten dienste staat in plaats van dat jij in dienst staat van het systeem. Als je steeds als een slaaf achter al die idealen en dromen aan loopt krijg je ziekte in plaats van gezondheid. Je droom valt in duigen en je komt op gespannen voet te staan met de MB. Je relatie met de MB wordt problematisch als je het te streng toepast. Je vervreemd van jezelf, je gedraagt je liefdeloos naar jezelf en anderen. Je krijgt een afsplitsing in het sociale.
Een relatie zou een verbintenis kunnen zijn die je vrijwillig aangaat en waarin je moet blijven investeren. Net zoals je moet blijven investeren in het contact met je geliefde, familie en vrienden.
Het zou een situatie kunnen zijn waarin je blijft groeien, ontdekken, de confrontatie blijft aangaan, blijft communiceren en uitwisselen. Het zou jammer zijn als je door de spanning die de MB je oplevert, je rug ernaar toe keert. Want er is zoveel goeds te vinden binnen de MB, het kan ons zoveel helpen.
 
Omvormen van negatieve overtuigingen
In het workshopgedeelte heeft Wil ons geholpen om onze persoonlijke relatie met de MB helder te krijgen. Voor de meeste van ons is die relatie deels positief en deels negatief. Er zijn aspecten die ons erg blij maken maar ook die met veel spanning gepaard gaan en waar we helemaal niet blij van worden.
De spanning, negativiteit en moeite ontstaat rondom een overtuiging. Zoals bijvoorbeeld: "MB is sociaal onhandig" of "Alles wat buiten het macrobiotische voedingspatroon valt is slecht" etc. Deze overtuigingen voeden of ondersteunen ons niet. Samen hebben we gekeken hoe we deze overtuigingen ondersteunend kunnen maken.
Als je bijvoorbeeld kijkt naar de overtuiging: "Alles wat buiten het macrobiotische voedingspatroon valt is slecht" dan kan de beperking ‘m zitten in het gevoel geen vrijheid te hebben, vast te zitten, veel te moeten en weinig te mogen (de autoritaire, calvinistische God de vader die zijn vermanende vinger naar ons opsteekt), jezelf iets moeten opleggen, het gevoel tekort te komen. Ondersteunende gedachten zouden kunnen zijn: "MB is ruimer dan eten", "MB is een systeem dat mij ten dienste staat en mij ondersteunt". Uiteindelijk zou je kunnen komen tot: "Ik geef mijzelf wat ik nodig heb" of "Ik breng zoet (in de ruimste zin van het woord) in mijn leven". 
 
Er staan ons veel kwaliteiten ter beschikking die ons daarbij kunnen helpen. De een is muzikaal, de ander is enthousiast, liefdevol, krachtig, moedig, integer, volhardend, creatief etc. Als je zo'n positieve ondersteunende overtuiging verbindt met een kwaliteit dan krijg je bijvoorbeeld een prachtige affirmatie zoals: "Liefdevol geef ik mijzelf wat ik nodig heb" of "Met mijn muzikaliteit breng ik zoet in mijn leven". Zo'n affirmatie kan ons helpen om onze aandacht en energie in een bepaalde richting te sturen zodat we makkelijker ons doel bereiken. De wereld van de gedachten en gevoelens kan zo mistig en vluchtig zijn. Met een affirmatie kunnen we hier meer helderheid in brengen.
Op deze manier heeft Wil ons een kist met nuttig en handig gereedschap gegeven waarmee we onze relatie met de MB levendig, ontspannen en voedend kunnen houden.
 
Als laatste onderdeel van de workshop vroeg Wil ons om op te schrijven hoe ons leven met de MB er nu uit ziet en hoe we graag zouden willen dat het er uit zou zien.
Nadat we dit hadden opgeschreven vroeg ze ons om het gedeelte met hoe we graag zouden willen hoe het er uit ziet, af te scheuren, te verfrommelen en weg te gooien.
Onder luid gejoel en veel vreugdekreten kwamen al de propjes papier met "dat wat er niet is" op een grote hoop terecht en kunnen we nu verder met dat wat er wel is! 
 
Mirjam Uijleman.