Interview
Mary Burmeister, Meester in Jin Shin Jyutsu
Door Melissa Higgins
Een artikel uit Yoga
Journal maart/april
nummer van 1988
De kleine, energieke vrouw legde een van mijn handen in de hare en pakte mijn wijsvinger lichtjes maar toch stevig
beet. Haar ogen fonkelden toen ze me aankeek en ze zei: “Zie je wel? Is het
niet simpel?” Wonderbaarlijk, de spanning van maanden werken verdween. Dat was
nou Jin Shin Jyutsu in actie, verklaarde ze.
Jin Shin Jyutsu in een
categorie onderbrengen is even moeilijk als die ene vrouw die de drijvende
kracht erachter is, Mary Burmeister,
in een vakje te stoppen. Het is meer dan een soort lichaamswerk, het is een
levensfilosofie die onderwezen wordt door een meester die haar eigen filosofie
voorleeft.
Burmeister beschrijft Jin Shin Jyutsu (wat betekent “kunst van de Schepper door de meedogende mens” in het Japans) als een “fysio-filosofie” die door iedereen onbewust gebruikt wordt, het “doet” niets, toch omvat het alles. “Ik noem het de kunst van leven, de kunst van het leven zelf. Het is de hele kosmos, het kan niet worden ingedeeld”, zegt Burmeister.
Het doel van Jin Shin Jyutsu is het loslaten van de spanningen die allerlei fysieke symptomen veroorzaken. Het lichaam, doceert Burmeister, heeft energiebanen die het leven in alle cellen voeden. Als een of meer van deze banen geblokkeerd raken kan het afsluitende effect leiden tot ongemak en pijn. Net als acupunctuur en acupressuur brengt Jin Shin Jyutsu weer harmonie en evenwicht in de energiestromen.
Onlangs nam ik deel aan een vijfdaagse cursus Jin Shin Jyutsu van Burmeister om meer te leren over deze onbekende “kunst” uit het Verre Oosten. Hoewel ze een groot en trouw publiek heeft komt Burmeister niet vaak in de pers, en heeft, tot nu toe, nooit een interview toegestaan.
Grondlegger Jiro
Murai
Jin Shin Jyutsu is gebaseerd op eeuwenoude kennis van het lichaam en de schepping; het werd mondeling doorgegeven van de ene generatie op de andere, was praktisch verdwenen in Japan en begin 1900 herontdekt door Jiro Murai, een Japanse filosoof. Als jonge man liep Murai een ziekte op die als dodelijk werd gediagnosticeerd. Hij vroeg zijn familie hem naar de bergen te brengen en hem daar zeven dagen lang alleen te laten.
In zijn koortsige toestand zag Murai wijzen voor zich in spirituele meditatie die hand mudra’s gebruikten, die hij op zich zelf toepaste terwijl hij af en toe zijn bewustzijn verloor. Tegen de zevende dag was hij volledig genezen en hij zwoer de rest van zijn leven het verband te zullen bestuderen tussen zijn verbazingwekkende herstel en de mudra’s die hij gebruikte.
Op zijn zoektocht naar antwoorden bestudeerde Murai de Bijbel (die hij zelf vertaalde) en de oude Chinese, Griekse en Indische teksten. Maar het was de Kojiki, het Japanse “Geschrift van Oude Dingen,” dat de deur voor hem opende.
“Hij onthulde het mysterie van een eenvoudig, oud verhaal, de Kojiki, dat de schepping beschrijft in allegorieën”, zegt Burmeister, “hij las zich de tekst in.”
Door zijn studie van de Kojiki en zijn 50 jaar van persoonlijke experimenten concludeerde Murai dat Jin Shin Jyutsu meer was dan een filosofie van het lichaam.
Murai bestudeerde de Chinese acupressuurpunten, toen ging hij een stap verder door op zich zelf te experimenteren en te vasten. Hij vergeleek zijn ervaringen met de oude acupunctuur geschriften en vergeleek die weer met wat hij voelde. Zijn experimenten gingen veel dieper dan wat hij in de geschriften vond. “Er is een bewustzijn in Jin Shin Jyutsu dat dieper is dan de techniek” zegt Burmeister.
Nu dacht Burmeister in het geheel niet aan lichaamstheorieën en scheppingsfilosofieën toen ze Murai ontmoette aan het eind van de 40er jaren. Ze was een Japans-Amerikaanse van de eerste generatie, geboren in Seattle, en ze ging naar Japan om Japans te leren, niet om Jin Shin Jyutsu te studeren. “Er kwam een jonge dame op mij af die mij vroeg haar te helpen met haar Engels” vertelt Burmeister. “ Het was door deze terloopse ontmoeting dat ik enkele maanden later Jiro Murai bij haar thuis ontmoette. Het eerste dat hij tegen me zei was: ‘Hoe zou je het vinden om bij mij te studeren om een cadeau van Japan naar Amerika te brengen?’ Ik had er geen idee van waar hij het over had, maar ik ging naar hem luisteren en wist dat ik zou blijven luisteren. Ik studeerde vijf jaar bij hem, en toen in Amerika nog zeven jaar schriftelijk.”
Het duurde echter 17 jaar voor Burmeister Jin Shin Jyutsu begon te delen met anderen. “Ik voelde gewoon dat ik eerst iets moest weten voor ik kon zeggen dat ik het wist. Toen besefte ik dat je nooit kan zeggen dat je een kunst als deze echt verstaat. Op een zekere dag strekte ik wat verlegen mijn hand uit naar een buurvrouw met een rugprobleem, en zei ik ’Misschien kan ik je helpen.’ Na vijf jaar met haar gewerkt te hebben ging ik verhuizen en zij ging terug naar haar chiropractor, die mij opbelde omdat hij me wilde ontmoeten. De chiropractor werd mijn eerste leerling.
Na twee jaar van delen met de chiropractor begon ik wat ik van Jiro Murai geleerd had te vertalen en op te schrijven. Ik bleef dan ’s avonds laat op nadat ik voor de kinderen gezorgd had en dan zat ik te schrijven en te tekenen. De chiropractor zei dat ze een paar collega’s had die het fijn zouden vinden ook deel te nemen aan Jin Shin Jyutsu. Onze groep begon met zes studenten, daarin zaten ook een psycholoog, een dokter, en nog een chiropractor. Zo begon het.”
Burmeister legt uit dat onze vernieuwende energie die langs de rug naar boven stroomt en langs de voorkant van het lichaam weer naar beneden, geblokkeerd kan raken in 26 “veiligheidssloten,” of wat zij noemt “specialisten” die door het hele lichaam heen zitten en in de organen zelf.
“Als wij onze lichamen misbruiken in onze dagelijkse routine, geestelijk, emotioneel, in de spijsvertering of fysiek, treedt ons energieblokkeersysteem in werking,” zegt Burmeister, “ dat is gewoon om ons te laten weten dat we ons lichaam misbruiken.”
Een stroom kan weer vrijgemaakt worden door een serie stappen, of door een “quickie” stap - net zo simpel als even een vinger vastpakken. De vernieuwende energie stroomt dan door de handen, of, wat Burmeister noemt de “startkabels”, en die kan doordringen door de kleding, zelfs door een beugel of gips.
Paradox van het niets doen
Lichte druk gaat door de huid en het bot in. Als het pijn doet komt dat door een blokkade en de pijn komt van de persoon, niet van de druk. We hoeven niet te graven tot op het merg van het bot. We hoeven alleen maar de dammen weg te halen.”
Volgens Burmeister bestaat er in Jin Shin Jyutsu geen diagnose, heling of genezing. “Sommigen van jullie kunnen vandaag het boek gaan lezen en het uitproberen. Maar dan doen jullie het niet, het is het licht en de ‘specialist’ die het doen. En de persoon met wie je werkt zegt: “Hé, mijn hoofdpijn is weg.” Dat heb jij dus niet gedaan, het is de ‘specialist’ in stap een, stap twee, stap drie, die ruimt de rommel op voor die bepaalde klacht. We kunnen het niet fout doen omdat we helemaal niets doen. We zijn alleen startkabels.”
“Helemaal niets doen” terwijl we iets doen is een van de vele paradoxen van Jin Shin Jyutsu. Ondanks zijn esoterische principes is Jin Shin Jyutsu echter volgens Burmeister een aangeboren kunst die iedereen zonder veel training kan leren.
“Plato zei ‘Leren is herinneren’. Er is niets dat we moeten leren. We gebruiken altijd een deel van Jin Shin Jyutsu van nature, maar zodra we in de wereld komen is het ‘moeten hebben’, ’moeten gaan’, ‘je moet je diploma halen’ en de vaardigheid ligt ongebruikt.”
Een student met een verstuikte enkel vertelt Burmeister dat ze na haar ongeluk een methode heeft ontwikkeld van haar pols vasthouden. “Dat helpt de verstuikte enkel,” antwoordt Burmeister, “wij dragen een baby op een bepaalde manier, en dat helpt het kleintje zonder dat wij weten waarom. Als een baby op zijn duim zuigt zeggen we:’nee, nee, dat mag niet,’ maar de baby vertelt ons over zijn behoeften. Hij heeft echte energie nodig, of zijn spijsvertering heeft hulp nodig. Duimzuigen helpt de zenuw- en spiersystemen van de baby. Als volwassenen kunnen we de duim vastpakken met hetzelfde resultaat.”
Jin Shin Jyutsu helpt niet alleen
fysiek
Burmeister zegt dat Jin Shin Jyutsu niet alleen het lichaam helpt, maar het verandert ook de houdingen die ten grondslag liggen aan de fysieke symptomen. “Jin Shin Jyutsu helpt alles, van het hoofd tot de voeten en van de voeten tot het hoofd. Er zijn 27 triljoen cellen in het lichaam, en als we glimlachen dan glimlachen alle 27 triljoen cellen mee. Zo helpen we onszelf gezond worden.
Een meisje van 5 kwam binnen voor een sessie met haar ouders. Bij de eerste sessie was ze ongelukkig, een en al frons. Na de derde sessie glimlachte ze naar haar moeder, en zei ‘ik hou van het leven.’ Is dat niet dynamisch?”
Tijdens die vijfdaagse cursus vertelde Burmeister nog meer succesverhalen. Een vrouw in een rolstoel van wie de handen stijf waren van artritis kon haar lievelingshobby, breien, niet meer beoefenen. Een vriendin die van Jin Shin Jyutsu wist, vertelde haar van de vingers vasthouden. Een paar dagen later, nadat ze elke avond Jin Shin Jyutsu op zichzelf had toegepast, zat de vrouw weer te breien.
Een tiener die in een fastfood restaurant werkte had zijn arm gebrand aan frituurvet. Zijn moeder, een student van Burmeister, legde haar handen lichtjes op zijn kuiten, de plaats die volgens Jin Shin Jyutsu aangewezen is voor huidproblemen. De volgende morgen waren niet alleen alle brandplekken verdwenen, zijn gezicht was ook opgeknapt.
Hoe verbazend deze verhalen ook zijn, ik vroeg me toch af hoe zo’n soort lichaamstherapie zonder directe en diepe manipulatie van de ruggengraat en de spieren effectief kon zijn. Hoewel ik spanning voelde verdwijnen toen Burmeister mijn vinger vasthield, was ik niet helemaal overtuigd.
Toen onderging ik een complete Jin Shin Jyutsu behandeling uit de eerst hand. In een praktijkles keek Burmeister me even aan en zei: “Jij bent een doener. Jij gaat er altijd in de wereld op uit om dingen gedaan te krijgen, in plaats van te ontspannen en laten gebeuren.”
Door mijn lichaam te observeren – het buigen van mijn tenen, mijn handen voor mijn maag, mijn linkerschouder hoger dan mijn rechter – leek Burmeister wel alles van mij te weten. Toch vindt ze dat er niets vreemds is aan wat ze doet.
“Als er iemand binnenkomt voor een sessie weet ik hoe hij eet en wat hij nodig heeft. En dan zegt hij ‘Oh, je bent helderziende.’ Maar ik ben niet helderziende. Er is niets mysterieus aan. Ik lees gewoon wat het lichaam me vertelt.”
Op Burmeisters aanwijzingen legt de ene student haar vingers onderin mijn nek en de andere houdt mijn grote teen en enkel vast. Twee studenten aan weerszijden van mijn lichaam leggen elk een hand onder mijn rug. Dan pakt een van deze studenten de binnenkant van mijn dij boven de knie en de ander legt zijn vrije hand bovenop mijn kuit. De volgende 20 minuten voelde ik de spanning in mijn rugspieren wegsmelten. Gorgels welden op diep vanuit mijn romp. Tenen en vingers trokken en bewogen. Mijn adem werd dieper en gelijkmatiger. Kortom, ik had een gevoel van kalmte, balans en welzijn. Zelfs het pafferige verdween uit mijn wangen.
Andere studenten ondervonden hun eigen succesjes. Blijkbaar werkte er iets, maar zouden de resultaten blijvend zijn?
“Het fysische, mentale en emotionele is nu misschien wel schoongemaakt,” zegt Burmeister, “maar als we naar buiten gaan en ons weer vuilmaken moeten we vuil, stof en modder weer opruimen. Dat is alles. Of je komt hier voor de schoonmaak, of je doet het zelf.”
Hoewel ze zeer toegewijd is aan haar werk aarzelt Burmeister reclame te maken voor Jin Shin Jyutsu alsof het een bedrijf is. Ze adverteert niet voor haar cursussen of haar privé-praktijk in Arizona, en toch lopen haar klassen vlug vol met studenten van over de hele wereld en nieuwe cliënten moeten een jaar op een behandeling wachten. Als ik Burmeister observeer en met haar praat begrijp ik snel waarom: door het zelf in praktijk brengen van de eenvoud, kalmte, geduld, en onafhankelijkheid die aan de basis liggen van Jin Shin Jyutsu is ze de beste promotor ervan geworden.
“Er zijn geen leraren of meesters in Jin Shin Jyutsu, iedereen is hetzelfde. Ik zeg altijd ‘Wees het voorbeeld.’ We hoeven niet te preken tegen andere mensen. Als de mensen me zien zeggen ze: ‘jij bent zo kalm en ontspannen. Hoe doe je dat, neem je pillen of zo? Dan kan ik ze vertellen over de handen. De springkabels zijn het licht. Ik studeer al 30 jaar en ik weer niets.”
“Ik zie geen toekomst. Ik ben
gewoon in het nu. Welke kant het ook is, zo is het. Welke richting ook komt,
dat ben ik dan. Wij hebben dit interview omdat David
(haar zoon en zaakwaarnemer) zei dat het tijd is om een beetje meer naar buiten
te treden. Ik meng me niet in Gods plannen, ik ga gewoon mee met wat er is. Het
leven is geen worsteling, het leven is om het nu te genieten. Het is simpel.”
Vertaling: Adri Harteveld
Met dank aan Carien Huijzer
Carien heeft zich verdiept in Jin
Shin Jyutsu, geeft behandelingen
en begeleidt stromingssessies, voor meer info: huijzer@zonnet.nl, tel: 0343 522890