Een avond met Herman Aihara op het Vega Instituut

 

Op een februariavond in 1981, gedurende een van de lezingbijeenkomsten op het Vega Instituut in Oroville (CA), was er een gast onder de aanwezige studenten. Zij bezocht dat weekend haar echtgenoot, die al sinds het begin van het lopende seminar bij ons studeerde. Omdat ze nieuw was in de macrobiotiek vroeg ik haar of ze misschien vragen had. Ze vertelde me dat ze moeite had om te begrijpen waarom zomer yang is en winter yin, omdat dingen (bijv. planten) groeien en uitzetten in de zomer en samentrekken in de winter. “Als uitzetting is yin en samentrekken is yang, dan moet zomer yin zijn en winter yang.”

 

Haar visie op yin en yang interesseerde me zeer, omdat ze erg actief was in de winter, met skiën en joggen. Ze was ’s winters niet samengetrokken. Echter, ze zag winter als samengetrokken. Ze ziet niet zichzelf maar haar omgeving.

Ik beantwoordde haar vraag als volgt. “’s Zomers is het warm en ‘s winters is het koud (op het noordelijk halfrond). Daarom is de zomer yang en de winter yin. Uitzetting van planten in de zomer is het gevolg van de aantrekking van water, kalium, etc (yin) op warmte (yang). Dus yin, en niet yang veroorzaakt de uitzetting van planten in de zomer.”

Ze denkt dat zomer yin is, omdat planten uitzetten in de zomer. Deze redenering is het gevolg van verwarring over oorzaak (in dit geval warmte), gevolg (in dit geval de aantrekking van yin), en resultaat (plantengroei). Planten groeien ’s zomers niet vanwege yin maar vanwege yang, dat yin elementen aantrekt. Daarom zullen planten niet groeien als er geen yin elementen aanwezig zijn, zoals in een woestijn. Bij dieren, die yang zijn, trekt de zomer (yang) yin elementen aan (water, kalium), maar niet genoeg om hen te laten groeien, dieren verliezen juist aan lichaamsgewicht in de zomer.

 

Zomerse warmte (yang) à trekt yin elementen (water, kalium, etc.) aan à planten groeien (yin)

 

Onze gast denkt dat winter yang is omdat planten samentrekken in de winter, weer dezelfde redeneerfout: winterkoude (yin) drijft yin elementen - noodzakelijk voor groei - uit planten. Winterkoude is de oorzaak, het afstoten van yin is het effect en samentrekken het resultaat.

 

Winterse koude (yin) à stoot yin elementen (water, kalium, etc.) af à planten stoppen met groeien of trekken samen (yang)

 

Een gelijksoortig oorzaak-en-gevolg relatie bestaat er tussen voeding en organen. In de macrobiotische visie worden de maag en de darmen beschouwd als yinne organen. Deze organen worden geactiveerd door yang voedsel zoals misosoep, nitsuke, etc. Dit is net als in de situatie waarin de warmte van de zomer planten activeert om te groeien.

Echter, het mechanisme achter de wijze waarop yange voeding yinne organen activeren is een mysterie, omdat yange voeding de yange zenuw (parasympathisch) stimuleert en vervolgens deze yange zenuw yinne organen activeert. Volgens het yin-yang principe trekken yin en yang elkaar aan, stimuleren elkaar, en yin - yin en yang – yang stoten elkaar zo af, dat ze elkaar niet stimuleren. Als het yin-yang principe juist is, hoe is het dan mogelijk dat yange voeding yange zenuwen stimuleren? Het mechanisme kan als volgt worden verklaard.

(Ter verduidelijking volgt eerst een korte uitleg van de gebruikte begrippen /PT)

Communicatie

Neuronen (zie fig. 1) vind je in grote aantallen in je hersenen en ruggenmerg maar ze lopen ook als draden, de perifere zenuwen, door het hele lichaam.

Bij alles wat er in de hersenen gebeurt, draait het om de communicatie tussen de neuronen onderling. Er worden voortdurend miljarden elektrische (het gaat om millivolts) en chemische signalen rondgestuurd. Ook over grotere afstanden, helemaal tot in het puntje van je tenen.

De hersenen van de mens zijn opgebouwd uit ongeveer 125 miljard neuronen. Deze zijn allemaal al bij de geboorte aanwezig.

 

Steuncellen: gliacellen

De miljarden neuronen waaruit het zenuwstelsel bestaat hebben eigen steuncellen: de neuroglia of gliacellen. Ze zijn te vergelijken met het bindweefsel in andere organen. In tegenstelling tot de neuronen geven deze cellen geen elektrische signalen door. Hun taak is de neuronen te beschermen en te ondersteunen. Sommige steuncellen vernietigen bijvoorbeeld microben, andere zorgen voor de circulatie van het hersen- en ruggenmergvocht, weer andere vormen de myelinescheden. Het zenuwstelsel bevat meer steuncellen dan neuronen.

Er is een laag van gliacellen tussen de kleinste bloedvaatjes (capillarien) en de zenuwcellen. Alle yinne of yange nutriënten passeren vanuit deze capilleriën eerst deze laag gliacellen alvorens ofwel de parasympathische dan wel de sympathische zenuw te bereiken. Vreemd genoeg fungeren deze gliacellen als een soort verkeersagent. Met andere woorden: sommige gliacellen laten alleen yange nutriënten toe, dat zijn dan yinne gliacellen, verbonden met de yange (parasympathische) zenuw. Yange elementen die deze gliacellen passeren stimuleren de parasympathische zenuw om acetylcholine, welke de maag, darmen, blaas, etc. (= yin organen) doet samentrekken of activeren (= yang). Omgekeerd laten sommige gliacellen alleen yinne nutriënten toe, zijnde yang en verbonden met de yinne (sympathische) zenuw. De doorgelaten yinne elementen stimuleren de sympathische zenuw om norepinephrine (noradrenaline) te produceren dat het hart, lever, nieren, etc. (= yange organen) activeert of doet uitzetten (= yin).

Deze oorzaak en gevolg keten kan als volgt worden samengevat:

 

Yange voeding à yinne gliacellen à parasympathische zenuw (yang) à stimuleert yin organen (maag, darmen, etc.)

 

Yinne voeding à yange gliacellen à sympathische zenuw (yin) à stimuleert yang organen (hart, lever, nieren, etc.)

 

Hieruit volgt dat yin op yang volgt en omgekeerd. Altijd wordt yin gevolgd door yang en yang door yin, dat is de orde van het universum.

Zo eindigde een eenvoudige yin-yang vraag met bovenstaande verklaring van een complex fysiologisch mechanisme.

 

Reïncarnatie

De studenten waren even stil. Toen kwam één van hen met een totaal andere vraag:

Student 1: “Gelooft u in reïncarnatie?”

HA: “Nee, ik geloof het niet, ik weet het.”

Student 2: “Ik geloof in reïncarnatie.”

HA: “Ik geloof het niet, ik weet het.

Student 2: “Hoe kunt u het weten?”

HA: “Wat is je oorsprong? Waar kom je vandaan?”

De studenten wisten niet te antwoorden.

HA: “Je oorsprong is wat je eet. En de oorsprong van wat je eet is licht, lucht, water, mineralen … de atomaire wereld. De oorsprong van de atomaire wereld is de pre-atomaire wereld, met deeltjes als elektronen, protonen en neutronen De oorsprong van de pre-atomaire wereld is vibratie of energie. De oorsprong van energie is de wereld van polarisatie – yin en yang. De oorsprong van yin en yang is oneindigheid. Ons leven begon vanuit oneindigheid en gaat terug naar oneindigheid na onze dood. Dan beginnen we een ander leven. Dit is mijn uitleg van reïncarnatie. Daarom weet ik dat ik terugkom in deze wereld, omdat we leven in de oneindige wereld.”

Student 2: “Nu begrijp ik onze fysieke oorsprong, maar hoe zijn we begonnen met onze individuele ziel, dat ons karakter, eigenschappen en gedrag bepaalt?”

HA: “Jij stelt de vraag die veel denkers zowel in het oosten als westen vergeefs hebben getracht te beantwoorden sinds het begin van de beschaving. Kukai, een Japans Boeddhist, stichter van de Shingon sekte, beschreef onze ziel in negen fasen, maar slaagde er niet in dit vraagstuk op te lossen. De Franse filosoof Jean-Paul Sartre probeerde het op te lossen in L’Etre et le néant (1943 – NL/Het zijn en het niet), maar ik denk niet dat het hem gelukt is. De Amerikanen William James en Alfred Adler probeerde de aard van de menselijke ziel te verklaren, maar zij slaagden er niet in de oorsprong van de individuele ziel te verklaren. Ik denk dat ze er niet in slaagden het vraagstuk op te lossen, omdat ze lichaam en ziel niet met elkaar verbonden. Het verbinden van lichaam en ziel (geest) – het macrobiotische concept – geeft een zeer goede verklaring voor deze vraag.

Dit is mijn verklaring van de individuele ziel:

 

Oneindigheid als televisiezender

Eerst gaan we weer terug naar de oorsprong van ons lichaam. Het lichaam is opgebouwd uit miljarden cellen, die gevormd worden uit bloedcellen. Bloedcellen worden gevormd uit het voedsel dat we eten (De meeste wetenschappers delen deze visie niet. Maar het is een feit dat als we niet eten we ook geen bloed en beenmerg aanmaken.) Het voedsel dat we eten is plantaardig of zijn producten uit de plantaardige wereld. De oorsprong van de plantenwereld is de atomaire wereld, de oorsprong van de atomaire wereld is de pre-atomaire wereld. De oorsprong van de pre-atomaire wereld is energie, zoals elektromagnetisme, zwaartekracht, kinetische energie, potentiële energie, warmte, etc. De oorsprong van energie is polarisatie, ofwel yin en yang. De oorsprong van polarisatie is ‘het ene’, oneindigheid, of het ‘niets’ van Lao Tsu (taikyoku, of de Chinese Great Pole - filosofische termen die de oneindigheid aangeven, voor zijn differentiatie in hemel en aarde of yin en yang. Deze oneindigheid is de ultieme oorsprong van ons lichaam. Echter, diezelfde oneindigheid is ook de ultieme oorsprong van onze ziel. Oneindigheid of het een-zijn is de oorspronkelijke staat van materie en geest. Vanuit de oneindigheid ontspruiten de materiële en de spirituele wereld. Elk van hen heeft 7 stadia, en het 7e stadium is voor beide gelijk: oneindigheid, universeel bewustzijn, het niets, of God.

Deze oneindigheid is als een televisiezender. Het zendt allerlei oordelen, gedachten, kennis, emoties, gevoelens, etc. uit. De individuele ziel is als een televisietoestel, dat, afhankelijk van conditie en constitutie, afstemt op enkele van deze oordelen, gedachten, kennis, emoties, gevoelens. Op deze wijze vormen individuele zielen hun karakter, eigenschappen en gedrag. Daarom is de oorsprong van de individuele ziel de oneindigheid. Op welk oordeel, emotie of gevoel we afstemmen, hangt af van de kwaliteit van ons televisietoestel. De kwaliteit van het toestel wordt bepaald door de gedachten, daden en eetwijzen van onze voorouders, onze ouders en wijzelf. Natuurlijk is onze eigen eetwijze de belangrijkste factor voor de kwaliteit van de ontvangst van de televisiesignalen.

Wanneer we afstemmen op fysiek oordeelsniveau, beschikken we over basisinstincten. Zodra bloed verandert in cellen, stemmen deze eerste cellen af en ontvangen fysieke oordelen vanuit de oneindigheid. Dan worden de hersenen, het zenuwstelsel, spijsverteringsorganen en het hart gevormd en beginnen te functioneren volgens het yin-yang principe.

Wanneer we afstemmen op zintuiglijk oordeelsniveau, kunnen we verschillende kleuren, smaken, stemmen, geluiden onderscheiden.

Wanneer we afstemmen op sentimenteel oordeelsniveau, kunnen we verschillende emoties, zoals vreugde, verdriet, haat, wrok, boosheid, geluk, spijt, etc. onderscheiden.

Wanneer we afstemmen op intellectueel oordeelsniveau, kunnen we verschillende concepten en kennis – wetenschap bestuderen.

Wanneer we afstemmen op sociaal of economisch oordeelsniveau, worden we socialist, kapitalist, communist, politicus, etc.

Wanneer we afstemmen op dualistisch oordeelsniveau, verdelen we dingen in geest en materie, goed en slecht, vriend en vijand, etc.

Wanneer we afstemmen op het 7e oordeelsniveau, de stem van oneindigheid en rechtvaardigheid, wordt onze ziel de universele ziel en ons lichaam oneindigheid. Dan verenigen zich lichaam en ziel, dan kunnen we alles omarmen.

Onze gedachten zijn niet een creatie van onszelf, maar van de oneindigheid. We pikken slechts enkele van hen op. Wanneer we ze oppikken denken we: “Ik dacht ...” Echter, alle gedachten, gevoelens, en emoties zijn niet de onze, maar worden door de oneindigheid geproduceerd en uitgezonden. Onze hersenen stemmen op enkele van hen af. Dan voelen we iets.”

 

Dit is mijn uitleg van de individuele ziel. Laat me je kritiek horen. De studenten bij ons op het Vega Instituut waren blij met deze uitleg. Een van hen zei dat dit de mooiste verklaring van de ziel was die hij ooit gehoord had.

Herman Aihara. Uit: G.O.M.F. News, mrt 1981, Vert: PT