Skivakantie Gerardmer

Skiën: een geweldige ervaring!

Skivakantie? Leuk! De verwachtingen waren hoog, de voorspellingen waren goed… Het had volop gesneeuwd rondom Gerardmer!

Zoals gebruikelijk als de familie Verbrugge-van Vliet op vakantie gaat, vertrokken wij ongeveer anderhalf uur te laat. De auto volgeladen met bagage tussen ons, onder ons, ja zelfs boven ons. Ik vraag me nog steeds af of de toegestane maxiumgewichtsgrens van de auto nou overschreden was of niet…

Desalniettemin vertrokken wij met zijn zevenen, oh nee achten (baby incluis), vol goede moed uit Utrecht op weg naar mijn eerste skivakantie.

Naarmate wij ons reisdoel naderden, begon ik me toch af te vragen wanneer het landschap zou veranderen in een van die standaard ski ansichtkaarten, maar ik kwam bedrogen uit. We waren net te laat! Nog geen week voor onze aankomst was het begonnen met dooien en het landschap wat wij aantroffen was dus verre van wat wij ons ingeprent hadden.

Na de kennismaking met de mede skifanaten, verzonk ik in een wilde sneeuwdroom om de volgende morgen wakker te worden met de grootste verwachtingen. Echter nog geen sneeuw.

We besloten toch maar eens een kijkje te gaan nemen bij de skipistes nabij het pittoreske Gerardmer. We hadden gehoord dat er op de pistes wel degelijk sneeuw lag en ditmaal kwamen onze hooggespannen verwachtingen uit! Sneeuw genoeg!

Na de gehuurde ski’s ondergebonden te hebben betraden wij de oefenweide. Op de oefenweide voelde het enigszins vreemd, maar toen zag ik, in mijn ogen slechts kleuters, de berg afzoeven, dus ik dacht: dat kan ik ook! Het viel echter nog niet mee wat die kleine voordringerige kotertjes allemaal lieten zien. Het ging voor geen meter. De eerste dag stond ik op het punt om mijn ski’s aan de lokale sparren te hangen en er de brui aan te geven, maar achteraf ben ik blij dat ik mezelf ertoe gezet heb door te zetten.

De tweede skidag verliep al een stuk beter. Ik begon het echt onder de knie te krijgen! Met dank aan de toegewijde skileraren Herman en Maria. Echter al snel zoefde ik mijn onderwijzers voorbij en begon reeds te dromen van de olympische spelen 2010! Echter na de onfortuinlijke val van mijn broertje Tijs op skidag 1 was ik toch ietwat geschrokken en schortte ik mijn skidroom op tot de volgende dag.

De volgende skidag was het dan eindelijk zover. We gingen met een select groepje richting de top van de berg en het plan was om dan weer heelhuids over de groene piste naar het dal te skiën.

Onder leiding van grootmeester Nico reden we het eerste deel van de piste in een treintje naar beneden. En ik moet zeggen dat het echt geweldig was!

Niet geheel en al zonder vallen en opstaan belande ik uiteindelijk heelhuids beneden.

Mijn laatste woorden zijn woorden van dank. Ik wil graag de keukenstaf en de organisatie (en dan vooral Peter) ontzettend bedanken voor deze geweldige skiweek! Ook wil ik iedereen bedanken voor de gezelligheid, ik heb heel erg genoten!

Daan Verbrugge

We hadden ons er al weken op verheugd, skiën in Frankrijk…!!!

Wij hadden nog nooit geskied maar onze pa&ma (Herman en Maria Verbrugge) al wel en die zouden ons lesgeven.

Na een lange natte heenreis in de auto met z`n 7en (ik was 5 maanden zwanger dus eigenlijk met z`n 8en) kwamen we aan op ons vakantieadres. We stapten uit de auto rekten en strekten en we vonden dat er iets miste.. maar wat…?? Sneeuw… er lag geen sneeuw, alleen hier en daar was nog n stukje weiland wit. Mm ... vreemd, maar die sneeuw zou nog wel komen en we waren helemaal gerustgesteld nadat we hoorden dat er op de ski piste in Gerardmer 30 km verderop wel sneeuw lag.

De volgende dag (zondag) stonden we al vroeg op en vertrokken we naar de piste. Er waren nogal wat mensen bezorgd om mij omdat ik toch ging skiën ondanks dat ik zwanger was en nog nooit geskied had. Maar ik was niet voor Jan Doedel mee naar Frankrijk gegaan en ik wilde het graag proberen, niet geschoten is altijd mis.

Nou daar stond ik dan op de lange latten op de geitenwei (oefenwei). Ik wilde niet met de ski lift de eerste keer dus ik was n stukje omhoog gelopen, klikte mijn ski’s onder en gleed van de oefenwei rustig naar beneden. Toen ik het remmen door had durfde ik wel met de ski lift en stond ik niet lang daarna boven ... dat was wel even wat anders maar met goede aanwijzingen van vaders en moeders kwam ik beneden. Na nog een paar afdalingen ging ‘t lekker, ik draaide mijn bochtjes, kon remmen als ik vond dat ik te hard ging en ben drie keer op mijn kont gaan zitten omdat de controle even weg was. In de hele ski week heb ik drie keer geskied samen met mijn vriend, broertje en pa&ma.. de derde dag voelde ik mij zo zelfverzekerd dat we met zijn allen onder begeleiding van Nico Looman de groene piste afgegaan.. en dat was heerlijk!!! We zijn daarna nog een keer gegaan en hebben Esther Doesburg ook meegesleept de berg op.

We hebben een heerlijke week gehad: lekker eten, mooie omgeving en leuke mensen ontmoet.

Coos Verbrugge

Mounir Sliti

Eindelijk kwam het er dan van. Ik zou voor het eerst van mijn leven gaan skiën. Na de vele enthousiaste verhalen van mijn vrienden had ik er al behoorlijke zin in gekregen. Na de natte heenreis kwamen we, na een paar omwegen, aan op de boerderij (Ferme les Moineaux); rustiek gelegen langs een bergweggetje. De volgende dag zouden we gaan skiën in Gerardmer.

Met de hele familie (vijf Verbrugge’s + twee “aanhangers”) waren we die morgen vroeg vertrokken naar de piste. Daar aangekomen huurden we eerst onze ski’s en daarna kochten we onze dagkaarten.

Gelijk ging ik met de treklift de “geitenwei” (oefenwei) op. Na dat een aantal keer gedaan te hebben ging ik mij al snel vervelen en nam ik, samen met mijn moeder(Maria) de linker, iets moeilijkere oefenwei. Al snel ging ook dat me vervelen; de lange wachttijden en de hatelijke kinderen die steeds voordrongen ontnamen mij het skiplezier. Ik wou zo graag een keertje naar boven om de “groene” te doen.

Na enig aandringen van mijn kant kon ik samen met Peter en Anne mee naar boven. Ik was helemaal in de wolken. Eindelijk een wat langere tocht en niet meer steeds wachten. Dus zogezegd zo gedaan. Ik ging naar boven en ben toen de “groene” gaan doen.

Na ongeveer eenderde viel ik en raakte ik gewond. Hoe het kwam dat ik niets voelde weet ik nog steeds niet, maar ik klikte mijn ski’s weer onder en vervolgde mijn afdaling, niet-wetende dat ik gewond was aan mijn knie.

Beneden aangekomen merkte Mounir op dat er bloed uit mijn skibroek kwam en al snel kwamen we erachter dat ik een gapende wond op mijn knie had opgelopen door die val. Hoe die wond er gekomen is, is nog steeds een raadsel maar goed…ik werd naar de EHBO gebracht en van daaruit gelijk, per ambulance, naar het ziekenhuis vervoerd waar ik gelijk werd geholpen.

Door dat skiongeluk mocht en kon ik de rest van de week niet meer skiën, maar gelukkig was er nog een klein clubje dat niet altijd ging skiën en daar ben ik de rest van de vakantie mee opgetrokken.

Het was voor mij ondanks het ongeval een heel erg leuke (door alle spelletjes) en lekkere (door het heerlijke eten; egt klasse!!!!!) vakantie. Bedankt nog iedereen voor de zorg!

Tijs Verbrugge