Nazomerweekend 2005

Deze confrontatie tussen onze eigen waarheden en die van degenen van wie we houden, dwingt ons naar een hogere waarheid te reiken en deze te ervaren. Een hogere waarheid die ons transformeert tot meer liefdevolle en wijze mensen.

Daarom dwingt liefde ons altijd om onze beperkingen en weerstanden onder ogen te zien - het zijn deze begrenzingen die ons ervan weerhouden onszelf te kennen en van onszelf te houden, om van een ander te houden en om echt gelukkig te worden.

Onze weerstanden (verdedigingsmechanismen) zijn ontworpen om ons weg te houden van datgene in de liefde waar we het meest bang voor zijn: haar vermogen ons onze kwetsbaarheid en pijn te doen voelen. Echter, als we onze kwetsbaarheid niet kunnen voelen, zijn we ook niet in staat om eerlijk te zijn, om compassie te hebben voor onszelf en voor anderen, om te helen en diepe liefde en eenheid te ervaren in onszelf en samen met anderen.

Er zijn vijf verdedigingsmechanismen te onderscheiden die wij mensen inzetten om ons te beschermen tegen de gevaren van de liefde.

Ons doel in het leven is om zoveel mogelijk tijd door te brengen in de onbeschermde staat, de plek van waaruit we integratie, eenheid, toewijding en liefde kunnen ervaren. Liefde vanuit de onbeschermde staat verhoogt onze intimiteit met onszelf en anderen. Het creëert de voorwaarden om oude en pijnlijke wonden te helen, het doet ons ware zelf naar de oppervlakte komen.

Deze 2-daagse workshop zal iedere deelnemer:

(1) helpen om de verdedigingsmechanismen te herkennen die hij of zij gebruikt;

(2) laten zien hoe elk van deze verdedigingsmechanismen ontmanteld kan worden om de staat van onbeschermde liefde te bereiken.

De deelnemers leren in te zien hoe zij en hun partners de verdedigingsmechanismen gebruiken, hoe ze kunnen worden overwonnen, en hoe we door de staat van onbeschermde liefde binnen te gaan we onze liefde voor anderen en onszelf kunnen uitdrukken en ervaren.

De onbeschermde staat van zijn is de basis voor zelfkennis, vrijheid en een leven dat waarlijk de moeite waard is.

5

Op zaterdag zal Tom Monte alle vijf verdedigingsmechanismen uitleggen, zodat elke deelnemer ze volledig begrijpt. In de workshop op zondag zal iedere deelnemer in staat worden gesteld zijn/haar eigen verdedigingsmechanismen te leren herkennen, evenals die van zijn/haar partner. De deelnemers zullen daarnaast leren hoe ze hun verdedigingsmechanismen kunnen ontmantelen om zo meer liefde, intimiteit, succes en geluk te ervaren in hun leven.

Achtergrond van de training

Als we volwassen worden, realiseren we ons dat liefde relaties en de verwezenlijking van onze dromen mogelijk maakt. Zonder liefde niets van waarde gedijt. Hier staan we voor een duivels dilemma. We worden gedwongen te kiezen: voor de liefde, met het risico van een gebroken hart, of voor terughouden om onszelf te beschermen, met als gevolg dat we lijden door het gevoel van afscheiding en falen.

Onze natuurlijke trainingsvorm voor liefde is relatie, en dan met name intieme relaties. Echter, het is juist in deze relaties dat onze grootste angsten naar boven komen, vooral een die we nagenoeg allemaal delen, de angst voor afwijzing. In wezen is het zo dat wanneer je van een ander houdt, je die ander een mes overhandigt en de vrijheid om die in je hart te plaatsen. Het is juist die situatie die de liefde zo gevaarlijk maakt en dat is de reden dat nagenoeg ieder van ons zich zo grondig beschermd tegen de liefde.

Afwijzing ervaarden we als eerste in onze kindertijd, toen we leerden dat er niet van ons gehouden werd op de manier zoals we wilden. De pijn van die afwijzing maakte dat we verdedigingsmechanismen ontwikkelden, die bedoeld waren om onze kwetsbaarheid en de breekbaarheid van ons eigen hart te beschermen, maar die tevens verhinderden dat we werkelijk van onszelf en van anderen hielden en dat er weerom van ons gehouden werd.

Het gevolg is dat onze verdedigingsmechanismen – hoewel ontwikkeld om ons tegen pijn te beschermen – uiteindelijk juist meer pijn veroorzaken.

Verdedigingsmechanismen zijn zo ontworpen dat we onze kwetsbaarheid niet voelen. Maar zonder onze kwetsbaarheid zijn we niet in staat tot mededogen met onszelf en anderen. Zonder mededogen is er geen eerlijkheid, liefde of ervaring van eenheid.

Er zijn vijf verdedigingsmechanismen die we gebruiken om ons te beschermen tegen de gevaren van de liefde. Hoewel we allemaal alle vijf van tijd tot tijd gebruiken, zijn we geneigd zwaarder op een of twee van deze mechanismen te leunen om ons te beschermen wanneer intimiteit en kwetsbaarheid opkomen.

Onze verdedigingsmechanismen vormen onze persoonlijkheid, beperken onze expressie van liefde en van ons ware zelf, ons vermogen om liefde te ontvangen en onze dromen te realiseren.

Deze vijf verdedigingsmechanismen zijn:

(1) De Ontsnappingskunstenaar (traditioneel door Wilhelm Reich en anderen getypeerd als de “schizoide” structuur). Dit mechanisme zorgt ervoor dat we ons bewustzijn voor onszelf, voor anderen, alsook voor de situatie waarin we ons bevinden verliezen. In feite vlucht ons bewustzijn uit ons lichaam, om te ontsnappen uit de spanning die we ervaren in stressvolle of intieme omstandigheden. De centrale angst geassocieerd met de Ontsnappingskunstenaar is de angst dat als we volledig present worden, we vernietigd zullen worden.

(2) De Hulpbehoevende (door Reich getypeerd als de “orale” structuur). Dit mechanisme is gebaseerd op de aanname dat je de aandacht en liefde van anderen nodig hebt om te bestaan. Wanneer we in dit mechanisme schieten worden we een bodemloze put, een “hongerige geest”, zoals dit in het Boeddhisme genoemd wordt, energie wegzuigend van anderen om ons eigen zelfbeeld te schragen en ons bestaan te ondersteunen. De centrale angst van de Hulpbehoevende is verlatingsangst.

(3) De Masochist (ook door Reich zo getypeerd). In dit mechanisme zijnde, proberen we ons te conformeren aan de wensen en eisen van anderen (veeleisender dan we zelf zijn), onze eigen behoeftes en gevoel van “zelf” opofferend. Als Masochist worden we vaak gedreven door schuld en voelen we ons onwaardig om onze behoeftes te uiten en vervuld te zien. De centrale angst van de Masochist is dat als hij vraagt wat hij nodig heeft, hij zal worden aangevallen en afgewezen.

(4) De Controleur (door Reich getypeerd als de “psychopathische” structuur). In dit mechanisme zijnde, maken we gebruik van onze macht om situaties en mensen naar onze hand te zetten. Als controleur eisen we dat mensen zich gedragen volgens onze wensen en noden, alleen zo kunnen we ons veilig voelen en zijn we in staat liefde te tonen. In het extreme kunnen we anderen gaan misbruiken. De centrale angst van de Controleur is verraad.

(5) De Valse Perfectie (door Reich getypeerd als de “rigide” structuur). In dit mechanisme zijnde, laten we in niets blijken iets van anderen - inclusief onze naasten - nodig te hebben. Wij zijn compleet met onszelf, we zijn gereserveerd en trots. We staan onszelf geen intimiteit met anderen toe en laten geen kwetsbaarheid zien. Vaak tooien we ons met een zelfingenomen glimlach of een dodelijk serieuze gelaatsuitdrukking. We zijn ingenomen met onze eigen staat van het moment, perfect in al zijn dimensies. De centrale angst van de persoon met de Valse Perfectie is vernederd of beschaamd te worden.

Ons doel is om zoveel mogelijk tijd door te brengen in de onbeschermde staat, de plek van waaruit we integratie, eenheid, mededogen en liefde kunnen ervaren. Liefde met het bewustzijn van onze kwetsbaarheid is de grootste bron van energie, eerlijkheid, tederheid en moed. Deze liefde verhoogt intimiteit met onszelf, met anderen en met het universum als geheel. De onbeschermde staat van zijn is de basis voor hereniging met het al.

Tom Monte

Vert. P.T.