Van de regen in de sneeuw

Vorig jaar was het winterverblijf in Gerbepal zo goed bevallen dat dit om een herhaling vroeg en het zal ons Peter niet wezen of hij stuurt ons alweer een bericht dat hij een optie heeft genomen op een huis voor 10 personen op 20 minuten rijden van het “Domaine Skiable Alpin de Gerardmer”, waar we vorige winter ook geskied hebben.

Deze winter moesten Ynze en Marion afhaken vanwege wat lichamelijk ongemak, maar door het inhaken van Ineke en Nico uit Arnhem, Linda uit Zeist en haar zus Anja die sinds een tiental jaar in Franrijk woont cq boert met haar zoon Sebastian van bijna 7 jaar, kwam het huis toch nog gezellig vol.

Op zaterdag vertrokken we in de stromende regen met drie auto’s. Nico en Ineke zouden direct naar ons verblijf rijden, de andere twee reisploegjes zouden elkaar ontmoeten in Orval en daar de lunch gebruiken.

Daar aangekomen hoorden Peter Piet en ik van Luc de beheerder, dat helaas Herman, Maria en Linda in de plaats Best in Brabant gestrand waren vanwege problemen met de auto. Tegen de klok van 18:00 uur arriveerden we na een lange zoektocht bij het huis dankzij de hulp van Nico (toch wel handig zo’n mobieltje) Kort na ons kwamen de pechvogels aan. Pas de volgende avond waren we compleet, omdat Anja en zoon Bas toen pas met de trein aankwamen

Voor mijn echtgenoot Piet zou het zijn eerste keer worden om met een groep m.b. ers een week samen door te brengen, waar al een zondagmiddag aan vooraf was gegaan ter kennismaking bij Herman en Maria thuis.

Regelmatig werden we getrakteerd op live muziek door Peter, Nico en Piet op hun gitaar en in de ochtenduren door mooie klanken uit de c.d.-speler die Maria en anderen begeleidden op de lichamelijke ochtendrituelen (do-in, yoga ).

Een deel van de groep startte zondag met een flinke wandeling richting het meer bij Gerardmer, waar aankomende zomer de Tour de France-helden een uitgezet parcours gaan rijden maar dit terzijde, waar we onderweg nog hebben verpoosd in een restaurant onder het genot van een warme slok en een croissantje.

Weer a la maison hoorden we wat de anderen zoal hadden gedaan. De zusjes en Sebastian op langlauflatten hadden volop sneeuwpret gehad rondom het huis en Ineke was aan een legpuzzel begonnen. Kortom voor elk wat wils en dat was ook min of meer het uitgangspunt van de vakantie.

Zo zijn we in deze week wezen wandelen, langlaufen, skieen, plaats Colmar bekeken en is Peter diezelfde dag de plaats waar Albert Schweitzer heeft gewoond wezen bezoeken en het museum binnen geweest.

Ook heeft Peter een avond een lezing gehouden over het onderwerp osteoporose.

Natuurlijk hebben we nog een ansichtkaart naar Arienne, Ynze en Marion gestuurd met de opmerking dat ze er volgend jaar zeker weer bij moeten zijn.

Komend jaar willen we weer een huis als dit, waarvan de ligging grandioos was, maar ruimer en voorzien van een open haard zoals vorig jaar, waar iedereen het over eens was.

Kortom het was weer veel te snel voorbij en we hebben er weer een fijne herinnering aan overgehouden.

Marjanne van der Erve.

Puur genieten …

Voor de tweede achtereenvolgende keer hebben wij een heel fijne wintersportweek achter de rug in de Vogezen met een leuke groep mensen. Wij,dat zijn: Peter Termars,Nico en Ineke Looman, Piet en Marjanne van der Erve, de zussen Anja en Linda de Bruijn, zoontje Sesbatiaan van Anja en Luutz en en ondergetekenden Herman en Maria Verbrugge - van Vliet.

Locatie: een leuk groot,heel goed ingericht [met sauna] antiek Frans huis in de bergen, uurtje loopafstand Gerardmer, was onze thuisbasis. Uitkijkend op heel veel sneeuw en reusachtige Corsicaanse naaldbomen: Le Sapin was de naam.

’s Morgens na het gezamenlijke ontbijt werden de plannen gesmeed voor de komende dag; er zijn zoveel activiteiten mogelijk, zelfs als er geen sneeuw zou liggen is er voor elk heel veel wils. En wat was er dit jaar weer veel sneeuw, elke dag opnieuw in de Hautes-Vosges. Sneeuwpop maken op de ouderwetse manier, ademloos genieten van het wandelen in een prachtig wit kerstlandschap meteen vanuit het huis, het rijden met sneeuwkettingen naar de verschillende pistes, langlaufen, oefenen op de helling voor "debutants", naar boven met de stoeltjeslift voor zwarte, rode, blauwe en groene afdalingen en niet te vergeten een bezoek aan de mooie stad Colmar, met zijn fraaie architectuur  en opvallende vakwerkhuizen. Wij hebben onverwachts veel gelanglauft!.En dat hebben wij onderschat, vaak gevallen en veel gelachen daarmee. Durven loslaten ,Marie!!! Eind van de middag kwamen we moe en voldaan thuis in ons ingesneeuwde huis. Genoten dan van een heerlijk maal van Peter en zijn kookstaf. Daarna samen afwassen,opruimen,spelletjes doen, lezen en luieren en gesprekken over duizend en een dingen. Dit jaar was voor iedereen heel speciaal de aanwezigheid van live-muziek: Peter, Piet en Nico speelden de sterren van de hemel,met vooral veel Beatles-klassiekers. Tintelend schoon  uit de sauna en rozig van de du-vin -chaud, op weg nog even de oude houten raamluiken sluitend, stapten wij ons antieke franse ledikant in. Et dormez très bien. Wat een mooie week en wat  ons betreft encore une semaine l’annee prochaine!!!

Grotelievegroet

Herman en Maria.