One World Summer Festival 2004
Het One World Summer Festival vond plaats van 8 tot en met 14 augustus
in Witley, Surrey, in Engeland, 100 km ten zuiden van Londen, in en bij een
prachtige oude kostschool, voorheen ziekenhuis, uit 1552, de King Edward's School,
op het Engelse platteland, temidden van bossen en weiden. Men overnachtte in de
bijgebouwen waar buiten de vakanties de leerlingen verblijven, of men kampeerde
op één van de drie sportvelden van de school.
Het aantal deelnemers was twee maal zo groot als vorig jaar: toen 400, nu
800, 150 man staf inbegrepen. Er waren 70 leraren die dagelijks 59 lessen
verzorgden: 's morgens voor het ontbijt vijf lessen tegelijkertijd, tussen
ontbijt en lunch twee keer elf, na de lunch opnieuw twee keer elf en na het
diner een keer zes en een keer vier lessen. Er waren twee programma's
voor de kinderen: tot 10 jaar en vanaf 10, met steeds meerdere keuzes.
De macrobiotische kern bestond uit dagelijks een les in filosofie en diagnose van de bij de deelnemers aan het NVvM-weekend van oktober 2002 welbekende Steve Acuff, een kookles van de zeer ervaren macrobiotische kokkin Yuko Noguchi, twee lessen van Rex Lasalle over Nine Star Ki en een shiatsu-les van Philippe Kusnik.
Behalve het bovenstaande was er een enorme hoeveelheid aan lessen over holistische gezondheid, in muziek, dans, sport en spel, natuurlijke beweging, verschillende vormen van yoga, van ademhaling, van creatieve ontplooiing, van massage, Tai Chi, Rebirthing, Sotai, Alexandertechniek, enz. enz. enz.
Alles bedoeld voor de verzorging van hoofd en hart, van lijf en leden, van het spirituele en het lichamelijke, voor de strikte macrobioten en voor mensen die het woord niet eens kenden, maar wél festivalliefhebbers waren, die bovendien heel gezond konden eten, met de nadruk op kónden, want er waren elke avond twee bars open: een kleine macro-bar met biologisch bier, wijn, vruchtensap en mu-thee - en een "normale" bar, waar je alles kon kopen wat god verboden heeft, aan drank bedoel ik.
Mia en Cees, van Cees’ Kraam hadden net als het jaar ervoor een winkel op het kamp met macrobiotische basisproducten. Onverwachts dienden zij ook als vraagbaak voor het binnenlopende festivalpubliek, van wie het merendeel nooit van de uitgestalde producten had gehoord.
Er waren mensen die sober = gezond aten, maar er waren er ook die het festival heel leuk vonden, maar het vlees bij de maaltijden toch wel erg mistten. Ik heb overigens tijdens de hele week geen onvertogen woord gehoord. Het was één groot feest van muziek, zang en dans, van sport en spel, van studie en reflectie, van mind-openers en meditaties, van lessen om te leren centeren en andere lessen om te leren alles eruit te gooien, kortom, een week waarin je alleen maar voortdurend spijt hebt dat je niet op minstens vijf plaatsen tegelijk kunt zijn. Volgend jaar wéér!
Hans Peters