A Personal Peace – David Briscoe
Eindelijk vrij
Beste George,
Ik kan nauwelijks schrijven vanwege mijn tranen, maar ik moet je zeggen dat je gelijk had: het leven is nog prachtiger dan ik ooit vermoed had. Ik ben eindelijk uit die gevangenis waarin ik 29 jaar heb geleden. Ik heb die gevangenis zelf gebouwd, nietwaar? Door mijn waanideeën en mijn arrogantie heb ik mezelf veroordeeld tot dat ellendige leven.
Ik was bang toen je me toeschreeuwde de sprong naar de vrijheid te maken door in de rivier van het leven te springen. Maar ik heb het gedaan, George, en, precies zoals je gezegd had: ik kan zwemmen en ik ben vrij.
Ik heb geprobeerd uit de gevangenis te ontsnappen door anderen de schuld te geven, door te liegen, te bedriegen en te misleiden, maar de tralies van mijn gevangenis werden er juist sterker door.
Die tijden zijn voorbij, en nu ik vrij ben gekomen, kan ik de meest schilderachtige luchten zien en de zonsondergangen, George, de zonsondergangen! De maan, als die vol wordt, glimt als het gezicht van een zwangere moeder. Er zijn honderden vogels in de bomen, en de bomen staan stevig geworteld en om mij heen, mij smekend van hen te genieten. Hun bladeren veranderen in de herfst in de meest onbeschrijfelijke kleuren. Het is adembenemend. Ik ben als een kind op het carnaval, George! Deze vrijheid voelt als geld dat een gat brandt in je broekzak. Ik kan er mee doen wat ik maar wil. Macrobiotiek heeft me de vrijheid gegeven om te leven, te spelen en van de aarde te genieten. Soms sta ik temidden van verlaten wegen mijn longen vol te zuigen en uit te blazen, zoals een kind een ballon opblaast. Het is zo'n opluchting om vrij te zijn!
Ik wou dat je hier kon zijn om samen met mij vrij te zijn, want ik geniet van het gezelschap van al dat vrij is, zoals bomen, achterweggetjes en vogels. De natuur is overweldigend in haar vrijheid. Toen ik eens een weg afliep en de bocht omging, kwam er plotseling een zwerm vogels uit het struikgewas. Hun vrijheid verbaasde me, en op hetzelfde moment waren we vrienden in vrijheid. Zelfs in de stad is er zoveel schoonheid. Op een nacht klom ik boven op een heuvel en ik raakte betoverd door de lichten. Zij schenen daar beneden mij alsof de sterren uit de hemel waren gevallen en de stad met het kostbare goed was overdekt zover mijn oog reikte. Deze vrijheid is zo kostbaar. Ik zal nooit meer naar die gevangenis terugkeren. Nu schreeuw ik anderen toe: "Spring, spring, spring in de rivier van het leven."
Uit: A Personal Peace - David Briscoe & Charlotte Mahoney - Briscoe. Japan Publications © 1989
Uit het hoofdstuk Letters to George Ohsawa
Vert.: Peter Termars.
Over A Personal Peace (van de boekomslag):
Dit persoonlijke verhaal volgt David Briscoe door de fasen van zijn moeilijke strijd tegen schizofrenie en onderzoekt de helende krachten van macrobiotische voeding als een behandelmethode voor de geesteszieke en de emotioneel verwarde medemens. Door zijn verhaal te vertellen beschrijft David de specifieke MB methoden die hij toepaste en verklaart de rol die elk van hen speelde in zijn transformatie. Hij laat tevens een intiem portret zien van hoe zijn familie met hem meeleed en hem ondersteunde tijden zijn ziekte en herstel. David's MB overwinning is een inspiratie en een medisch alternatief.