Nazomerweekend 2000
Op 9 en 10 september vond het jaarlijkse familieweekend
van de vereniging plaats in de dojo van Okido-yoga in Laren. In 1999 was het
weekend een groot succes, dus dit jaar met goede zin opnieuw op weg gegaan.
Wel even met gezwinde spoed gepakt en gesjeesd, want de zaterdagse sportactiviteiten
van de kinderen moesten ‘s ochtends nog wel doorgaan.
De dojo in Laren is voor ons een vertrouwde plaats, omdat we vroeger nogal eens
een zomerkamp of trainingsweek volgden met toentertijd één of
twee kinderen. Maar naarmate het gezin in aantal groeide, kwam het er steeds
minder van om gezamenlijk te gaan. De dojo is een plaats voor rust , meditatie
en het hervinden van je balans en kracht. En dat is wel zo makkelijk en snel
zonder gezin te bereiken.
Bij aankomst overspoelde ook nu weer de rust en sereniteit het gejaagde gevoel
van de reis. De ontvangst met een goed maal maakte het (hernieuwd) kennismaken
met anderen plezierig. Na deze vliegende start, volgde een echte start: Ronald
Boin leerde ons op andere wijze kennismaken met elkaar via een dynamisch kringspel
met ballen. De kinderen genoten en konden hierna verder hun eigen programma
volgen.
En daarna leerde Ronald de volwassenen wat dieper kennis te maken met zichzelf,
door ieder de macht en onmacht van het eigen lichaam te laten voelen. Heel duidelijk
liet hij ons ervaren hoe zwak je bent, als je weerstand biedt terwijl de ander
je in zijn richting probeert te bewegen. Daartegenover bleek hoe sterk je wordt
als je je eigen energie gebruikt voor de richting die je zelf wilt gaan. Voor
mij werd duidelijk dat dit niet alleen geldt in de fysieke beweging, maar ook
voor je eigen levensweg.
Via zogenaamde Kyoka-ho-oefeningen werd duidelijk hoe energie weer gaat stromen
en welke delen van het lichaam wat extra aandacht mogen krijgen. Een mooie opmaat
om met behulp van de 5-elementen-theorie op onderzoek te gaan.
Zaterdagavond leidde Jon Sandifer ons niet alleen verder door de 5-elementen,
maar breidde hij dit uit tot nine-star-ki. De negen getallen die astrologisch
ons doen en laten bepalen, maar die je ook terugziet in ruimtelijke zin bij
feng shui. Na een algemene oriëntatie op de achtergronden van feng shui
en de verschillende ‘scholen’, legde hij de basis principes uit. Een stoomcursus
in ruim twee uur. Dat gaf stof tot denken en leidde tot ingetogenheid. Voor
menigeen ook tot vermoeidheid, want de slaapplaatsen werden vlot opgezocht (of
was er meer sprake van verstandelijkheid?).
Het duurde dan ook lang, voordat er wat meer uitbundigheid ontstond: pas na
het middernachtelijk uur kwamen de gitaren zachtjes op gang en ontstond er nog
wat samenzang. Heel anders dan het weekend in 1999, waar nogal luidruchtig en
massaal tot diep in de nacht werd gefeest.
Maar met een wat langere nachtrust was het voor velen wel mogelijk om op tijd
op te staan voor een yogales of een ochtendwandeling. De kinderen huppelden
vrolijk mee. Al die energie vergde een uitgebreid ontbijt en dat was er dan
ook. Voor sommigen te zwaar, want met een volle maag bleek het later niet mee
te vallen om de aandacht en concentratie bij het tweede deel van Jon Sandifer
te houden.
Jon was in de veronderstelling dat de basisprincipes nu helder waren, en we
echt aan het werk konden gaan. In dik drie uur behandelde hij zoveel, dat iedereen
in principe alles kon weten wat hij in zijn boek ‘Feng Shui Astrologie’ heeft
geschreven. Zijn betoog was helder, maar in hoog tempo en diepgaand. Wanneer
iemand het spoor even bijster raakte, ging hij op behulpzame wijze op de vragen
in. Alleen is het niet iedereen gegeven om zo snel te rekenen en te combineren
als Jon zelf.
Maar wat wil je ook? Zijn combinatie van sterren wijst er al op: aarde 2 is
mensgericht en behulpzaam, water 1 is bruisend maar ook onpeilbaar diep en metaal
6 is leidend, geconcentreerd en beheersend. Jon illustreerde zijn verhaal door
algemene voorbeelden, maar zorgde er ook voor dat ieder zijn eigen getallencombinatie
leerde kennen en kon spiegelen aan wereldberoemde personen. Ook gaf hij voorbeelden
over hoe relaties tussen personen kunnen verlopen op basis van hun getallencombinaties.
Voor de aanwezige stelletjes die en passant uitleg kregen was die uitleg soms
aanleiding tot veel hilariteit: een pijnlijke rake beschrijving van de werkelijkheid.
De astrologische basis voor je persoonlijkheid werd langzamerhand duidelijk,
ook bleek dat de toekomst en het verleden zijn te voorspellen of te verklaren.
En de richting waarin je wel of niet moet reizen.
Nog vol van deze beschouwingen volgde een weer uitstekende maaltijd (dat vind
ik toch wel het aardige van NVVM ‘seminars’: het eten is smakelijker en gezonder
dan bij al die zakelijke seminars), en werd er opgeruimd.
Als slot van de dag moesten er nog wat bestuurlijke zaken afgehandeld worden,
want als er vereniging ontkom je ook daar niet aan. Greet en Peter werden geheel
tegen de interne afspraken in de bloemen gezet, maar wel verdiend, want zij
hebben als dagelijks bestuur erg veel verstouwd in de voorbereidingen.
Uiteindelijk kon ieder huiswaarts, met de waarschuwing van Jon om toch vooral
voorzichtig te zijn met reizen omdat het een ‘aarde 5’ dag was. Vaag allemaal?
Nee hoor! Jon is beslist iemand met de beide benen op de vloer en interesseert
zich voor alles en nog wat, ook autoraces. Als uitsmijter van de middag meldde
hij dat geheel overeenkomstig de ‘stars’ en zijn voorspelling, de Grand Prix
van die dag (aarde 5 dag) was gewonnen door Michael Schumacher (5,1,9).
Veel inzichten gekregen dus, alleen dat toekomst voorspellen gaat mij nog niet
zo goed af. Met dezelfde getallencombinatie als Schumacher, dacht ik drie weken
later een zekere winnaar te zijn van een kart-race: ik werd echter laatste.
Weg droom! Weg eigenwaarde als topcoureur. Maar, misschien toch allemaal wel
heel frappant dat de winnaar als hoofdgetal ‘hout 4’ heeft, terwijl het
toen een ‘hout 3’ dag was. Ik hoop snel nog eens een workshop van Jon mee
te kunnen maken om er meer van te gaan begrijpen.
Hijlke Huijzer