Het eerste deel van het interview met Jan-Paul Mossink ging vooral over zijn manier van werken in algemene zin, met het gebruik van verschillende behandelwijzen, zoals voedingstherapie, klassiek en ortho-moleculair, acupunctuur en lasertherapie. In het tweede deel ligt de nadruk op de behandeling van kanker. Het interview was ook in werkelijkheid in twee delen gesplitst, doordat Jan-Paul een patiënt te woord moest staan. Dat gaf mij de gelegenheid de aan de praktijk liggende natuurwinkel annex lunchroom De Graanschuur, van de ouders van Jan-Paul, Jan en Ria, te bekijken. Er is ook nog een ruimte om kooklessen te geven. Het geheel oogt eigentijds en op elkaar afgestemd, kortom: een centrum om trots op te zijn, daar in Amersfoort.
In vergelijking met de reguliere geneeskunde vraagt een alternatieve behandelwijze veel meer van de patiënt zelf, en ook van zijn familie: er moet in de meeste gevallen omgeschakeld worden qua voeding, de patiënt krijgt dieetrichtlijnen, uitwendige behandelingen, die thuis voortgezet moeten worden. Hoe weet je als arts nu of de patiënt zich houdt aan de adviezen?
Jan-Paul Mossink: Het is bekend dat ook in de reguliere praktijk de therapie-trouw nooit 100% is, maar lager dan zelfs de meeste artsen inschatten. Met voeding is dat zeker nog lager en dan hangt het sterk van iemands motivatie af. Ik hou in ieder geval bij elk consult bij hoe het voedingspatroon van de patiënt op dat moment is. Aan de andere kant: een ziekte als kanker bijvoorbeeld, blijft een heel moeilijk te behandelen ziekte, ook al houdt de patiënt zich voor 100% aan de voedingsadviezen. Ik heb patiënten gehad die het wat dat betreft fantastisch deden, ook kooklessen volgden en de steun hadden van de familie, eigenlijk de ideale situatie. Daarbij werden op zich wel positieve resultaten bereikt, in de zin van dat ze zich fitter voelden, in een betere conditie geraakten en naar mijn mening ook veel minder complicaties hadden, maar ze genazen uiteindelijk niet. En ik heb ook mensen in mijn praktijk, met kanker, van wie ik mijn twijfels heb of ze het qua voeding wel goed doen en die wel gigantische resultaten behalen. Ze zijn er natuurlijk wel serieus mee bezig, maar ze hebben bijvoorbeeld geen kooklessen gevolgd en mijn ervaring is toch dat mensen die wel kooklessen volgen de adviezen beter in de praktijk kunnen brengen. Waar die tegenstrijdige resultaten dan mee samenhangen: iemands constitutie, psyche, emotionele factoren? Daar besteed ik zeker aandacht aan, maar het blijft een ziekte, waar je moeilijk controle over krijgt, hoe goed mensen de adviezen ook in de praktijk brengen.
Kanker wordt wel vaak als voorbeeld aangehaald voor het al dan niet succesvol zijn van voedingstherapieën.
Ja, omdat dat volop in de belangstelling staat en omdat, als mensen daadwerkelijk genezen, dat natuurlijk spectaculair is. Ik maak dat ook in mijn praktijk mee, mensen die al langer dan vijf jaar geen sporen van kankercellen meer bij zich dragen. Maar net als in de reguliere geneeskunde blijft ook bij deze patiënten de angst dat de ziekte terugkomt. Het is een levensbedreigende ziekte en ik betwijfel of die angst, zeker onbewust, verdwijnt. Het feit dat mensen zelf kunnen bijdragen aan hun genezingsproces, aan hun conditie, praktisch, door voeding en andere zaken, geeft vertrouwen. Dit aspect alleen al werkt volgens mij genezend en dat is ook in onderzoek aangetoond. Het zelf beslissingen kunnen nemen en invloed uitoefenen stimuleert het zelfgenezend vermogen, heeft een positief effect op het immuunsysteem, het zenuwstelsel, het hormonale systeem, op alles eigenlijk.